Kategorie

3 strony

Kształty egzystencji i architektury

Twórczość Kształty egzystencji i architektury

W poszukiwaniu języka znaczeń architektury

Kolaże z natury swojej polegają na zestawianiu fragmentów pochodzących z różnych światów i różnych czasów. To na styku tych światów rodzą się ironiczne dysonanse, które często mówią wiele więcej niż niejeden zawiły i drobiazgowy opis. Logiczne paradoksy są zabawne, ale jednocześnie mają filozoficzne korzenie1. Postawa ironii pozwala patrzeć na świat wokół i na siebie w tym świecie. Kolaże z architekturą ukazują więc jej szeroki kontekst znaczeniowy.

Twórczość Kształty egzystencji i architektury

Punkt zbiórki myśli – filozofia

Jest taki obraz, którego przesłanie budzi moją nadzieję i może dlatego towarzyszy mi ostatnio niczym punkt zbiórki myśli. To jednocześnie punkt, który jak totem wytycza środek mojego świata. Od niego jest północ i południe, blisko i daleko. To także zbiór wartości, przy których wszystko zyskuje lub traci sens i uzasadnienie bytu. To obraz Jana Vermeera z 1658–61 roku pod tytułem „Mleczarka”. Wisława Szymborska napisała o nim wiersz „Vermeer”:

Twórczość Kształty egzystencji i architektury

Architektura – sztuka błądzenia

Życie to podróż. To błądzenie i odnajdywanie drogi. Czasem zdarzają się dłuższe przerwy, przystanki. Także te niezaplanowane, kiedy cały nasz świat zatrzymuje się niczym stopklatka w filmie. Przyczyną bywa jakiś wypadek, tragiczne zdarzenie, które zmusza do refleksji i zmiany planów, wyjścia poza utarte ścieżki i schematy. Także w myśleniu. Wtedy jest okazja do innego spojrzenia na siebie, otoczenie i na architekturę. Bo to ona kształtuje naszą codzienność. Jesteśmy w niej zanurzeni i poprzez nią definiujemy swoje życie.